Poniedziałek spędzimy pod znakiem Zygmunta Starego, władcy, który przyczynił się do wielu reform monetarnych i dzięki któremu polskie mennictwo znacząco się rozwinęło.

Ozdobą działu będzie trojak dla ziem pruskich, który pierwotnie trafił do obiegu kolekcjonerskiego podczas aukcji Munzen und Medalien w roku 1998, z kolekcji Cahna.
Jest to najładniejszy egzemplarz oferowany w ostatnich latach bardzo rzadkiej monety
z mennicy toruńskiej (Iger R4).

Drugą niezwykle rzadką pozycją i do tej pory nieopisaną jest grosz wileński z 1535 roku z literą S pod pogonią, wybita we wrześniu na co wskazuje litera S pod Pogonią (September). Nieopisana u Kurpiewskiego oraz w specjalistycznym katalogu Ivanauskasa wariant wybity najpewniej pod koniec września z końcówką legendy awersu LIT znaną tylko z emisji listopadowych. Mimo niedobicia, moneta niezwykle ciekawa, mogąca stanowić uzupełnienie niejednej, zaawansowanej kolekcji.

Kolejna niesamowita moneta nie pochodzi z XVI wieku, a z wieku XIX, jednak jest niesamowicie rzadka z uwagi na efektowne wykonanie przez jednego z najbardziej popularnych fałszerzy tamtego okresu – Józefa Majnerta. Jeden z jego ciekawszych wyrobów odróżniający się od fałszerstw niejako fantazyjnych tym, że do bicia tych monet posłużył Majnertowi żelazny odlew wykonany na podstawie oryginalnego szóstaka pruskiego. Efektowne fałszerstwo dotyczy szóstaka dla ziem pruskich z roku 1532 roku z mennicy w Toruniu 

Na dopełnienie mennictwa ziem pruskich załączamy trzy ładne grosze toruńskie z lat 1531, 1532, 1534. Na szczególną uwagę zasługuje moneta z 1534 roku – wyśmienity egzemplarz
w MS63 w NGC!

Tożsame fałszerstwo znajdowało się w kolekcji Kubickiego na co wskazuje charakterystyczna szrama biegnąca od podbródka do ucha, co dodatkowo podkreśla rzadkość waloru (nawet tak znamienity zbiór mógł się poszczycić jedynie – i tak bardzo rzadką – kopią Majnerta).

Kiedyś wspominaliśmy o mennicy gdańskiej z tych czasów, dzisiaj chcemy pokazać trojaka
z 1538 roku z końcówką legendy PRVSS. Bardzo ładny egzemplarz, świetnie zachowany detal oraz piękna, złotawa patyna sprawiają, że moneta staje się obiektem pożądania niejednego kolekcjonera 

Kolejną dosyć rzadką i poszukiwaną monetą jest trojak z mennicy w Elblągu z 1539 roku. Bardzo charakterystyczna tarcza w otoku sznurowanym typu polskiego z herbem miasta, legenda rozpoczęta od trójlistka, natomiast na rewersie w otoku sznurowym legenda
z trójlistkami przy nominale cyframi rzymskimi oraz przy dacie:
III/SIGIS•I•REX/POLONIE/DO•TOCIVS/PRVSSIE/1539
Bardzo ładny, okołomenniczy egzemplarz – co ważne: bez wad blachy, ładnie wybita
oraz z resztkami połysku na całej powierzchni.

Na koniec mamy grosza z 1535 roku z mennicy gdańskiej oraz krakowskiego denara bez daty
z literami SP, które oznaczały SIGISMUNDUS PRIMUS. Ładne monety, praktycznie bez śladów obiegu.

Tymczasem zapraszamy do rejestracji i oglądania przedmiotów z aukcji na platformie Onebid.

Zapraszamy!

 


0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *